نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

خدا، جهان، انسان

خدا، جهان، انسان

25,000 تومان
ISBN : 964-356-173-9
ناشر : نشر احسان

تعداد:

معرفی به دوستان
نام کتاب خدا، جهان، انسان (گزیده آیات موضوعی)
نویسنده فریدون سپری
ناشر نشر احسان
زبان فارسی
تعداد صفحات 376
سال انتشار 1382
قطع وزیری

 

آدمی در برابر کارهایش مسئولیت تمام دارد و ما را دو دایره است؛ دایره‌ی ربوبیت و دایره‌ی عبودیت.
در دایره ربوبیت، پروردگار جهان را با اراده و مشیت خود اداره می‌کند. قوانین و نظامات را می‌آفریند و بشر را از سختی‌ها و بندها نجات می‌دهد. ما چون در نظام تکوینی عالم محدود هستیم از دایره تصرفات و مشیت الهی خبر نداریم، اما خداوند جهان را رها نکرده است و احکام، فرامین، اراده و مشیتش هر آن و هر لحظه در سراسر قلمرو جهان مادی و ماوراء آن ساری و جاری است.
در دایره عبودیت، آدمی آزاد آفریده شده و در برابر اعمال و رفتارش مسئول و پاسخگوست. دایره عبودیت یعنی دایره اتصال وجود آدمی به منبع فیاض الهی. در عبادات قلبت راه این وصل شدن و اتصال معنوی را می‌یابد، یعنی پاره کردن زنجیرهای هوی و هوس و دور شدن از گناهان و نافرمانی‌ها، آدمی را در حوزه عبودیت قرار می‌دهد.
در عبودیت آدمی به سه جهت توجه می‌کند. شناخت خود، شناخت جهان و شناخت یکتایی خداوند. در این حرکت، اعضا و جوارح قصه‏پرور از وجود می‌شوند و رازها را برملا می‌کنند. دل هم به سوی کمال رهسپار می‌شود؛ کامل شدن در اجرای فرمان معبود و قرار گرفتن در دایره‌ی ربوبیت
قرآن به ما می‌آموزد که بشر حاکم بر سرنوشت خویش و جامعه است و بهره‌ی تلاش و کوشش، متعلق به خود اوست و خداوند هیچ قومی را خوشبخت یا بدبخت نمی‌کند و تنها خودشان سرنوشتشان را رقم می‌زنند. حاکمیت انسان بر مقدرات خود به معنی سلب حاکمیت الهی نیست. « قرآن » ما را از کاهلی، سستی، جهود، خمود و بیکارگی باز می‌دارد و حیات‏مان را نقطه‌های پیوسته به خطوط ترسیمی الهی محسوب و ما را از جهل و نادانی منع می‌کند.
« قرآن » پرهیزگاری را مایه رستگاری و و سیله رسیدن به نعمت‌های جهان دیگر می‌داند.
پرهیزگاران جز خشنودی پروردگار چیزی نمی‌جویند و راهی غیر از راه علم و معرفت و حکمت نمی‌پویند.
علم در قرآن، وسیله‌ای است که آدمیان را به کشف مبانی، اصول و قوانین خلقت آشنا می‌کند و انسان‌ها را به شناخت خود، جهان و پروردگار وادار می‌نماید.
دنیای قرآن، اژمایشگاه عظیم آفرینش الهی است که دانشمندان در آن به تعلیم و تعلّم و اختراع و اکتشاف می‌پردازند و وجودشان را به نظم عمومی کمئنات می‌پیوندند.
خداوند خیر محض است و همه ارزشها و خوبیها از اوست. ( از متن کتاب با اندکی دخل و تصرف )
نویسنده کتاب فریدون سپری متولد 1317 در ایران است.